bardzo miło jest wracać do tego co było, słuchając listy przebojów trójki i pijąc herbatkę

każda myśl, która jest we mnie zapisana gdzieś głęboko i której nie ukazuję

bo się boję i nie chcę

i nie mam trochę komu

ale to nie szkodzi, bo wtedy odkrywam z jaką osobą mam do czynienia i jak wiele mogę się nauczyć obserwując moje myśli i zachowania

może brak możliwości napisania komuś głębokich przemyśleń jest przytłaczający

ale w pokoju pełnym osób

człowiek czuje się najsamotniej

dlatego tam gdzie mnie wszyscy mogą posłuchać, czuję jakby me usta były zamknięte pięcioma kłódkami

a może gdy ktoś zapytał, wywołał rozmowę?

gdzie kryje się granica

gdzie kryje się ciekawość

gdzie mam przelewać myśli wciąż nowe i nowe

czy ktoś mnie słyszy?

me wołanie że chcę coś powiedzieć, nie mam komu

myśli potrzebują słów, słowa ujścia

i pytań

i iskry zainteresowania 

i mokrych pocałunków które narysują ci mapę sensu trwania tej chwili